Jan Andrzej Morsztyn
Polska
[ur. 24 czerwca 1621][zm. 8 stycznia 1693]
Poeta, tłumacz, polityk.
Fakty z życia
Jeden z największych twórców polskiego baroku. Rodzina Morsztyna wywodziła się z mieszczaństwa niemieckiego i od XIV wieku mieszkała w Polsce, ale dysponowała w XVII wieku tytułem szlacheckim i herbem Leliwa. Ojciec Morsztyna był kalwinem.
W młodości Morsztyn studiował na uniwersytecie w Lejdzie. Podróżował też po Francji i Włoszech. Po powrocie do Polski dzięki protekcji wpływowej rodziny Lubomirskich zaczął robić karierę. Najpierw został sekretarzem królewskim, a później w 1668 roku otrzymał ważne stanowisko podskarbiego wielkiego koronnego. Z polecenia króla uczestniczył w wielu misjach dyplomatycznych.
Był uważany za przywódcę stronnictwo profrancuskiego. W porozumieniu z francuskim królem Ludwikiem XIV zaczął spiskować przeciwko Polsce w celu obalenia króla Jana III Sobieskiego. Zagrożony procesem o zdradę stanu oraz wykorzystywanie publicznych pieniędzy w prywatnych celach uciekł z Polski i zamieszkał we Francji.
Dzieła
- Lutnia (powstały w latach 1638-1660/61, wyd. 1844) - Kanikuła albo Psia gwiazda (powstały w roku 1647, wyd. 1874) przekłady: sielanka „Amintas” Torquata Tasso, czwarta pieśń poematu „Adone” Mariniego noszącą tytuł „Psyche” oraz „Cyd” Pierre’a Corneille’a
powrót do indexu autorów
